Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęfhijklłnorsuvwyz.
bcdfjklłmnńprstzż

tum, ~u

м. кафедральны сабор

tumak

м.

1. заал. лясная куніца (Martes martes L.);

2. ~i мн. куніца (футра)

tuman

м.

1. ~u — туман;

tuman kurzu — воблака пылу;

2. разм. дурань, дурны

tumanić

незак. падманваць, ашукваць; пускаць пыл у вочы; марочыць (тлуміць; дурыць) галаву

tumanieć

незак. дурнець

tumiwisizm, ~u

м. жарг. вульг. нядбайства, нядбайнасць

tumult, ~u

м. мітусня, сумятня, шум, гвалт, вэрхал