Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęfhijklłnorsuvwyz.
bcdfjklłmnńprstzż

tułactwo

н. бадзянне, блуканне

tułacz

м. бадзяга, валацуга

tułaczka

ж.

1. бадзянне, блуканне;

2. бадзяга (жанчына)

tułaczy

бадзяжны; беспрытульны

tułać się

незак. блукаць, бадзяцца; вандраваць

tułowiowy

які адносіцца да тулава

tułów, ~owia/~owiu

tuł|ów

м. тулава