Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąbeęgilłmnoóruwy.
bglnńrt

żer, ~u

м.

1. жор; кармленне;

2. корм;

oddać na żer — аддаць на з’ядзенне

żerdź

ж. жэрдка, шост

żerny

żern|y

дыял. : ~a kobyła — пражэрлівая кабыла

żerować

незак.

1. жыраваць, карміцца;

2. нажывацца;

żerować na cudzej naiwności — нажывацца на наіўнасці іншых

żerowanie

н. жыраванне, кармленне

żerowisko

н. месца, дзе жыруюць, кормяцца (звяры)