Verbum

żałoba

ж. жалоба;

nosić ~ę — насіць жалобу;

kraj okryć ~ą — пакрыць краіну жалобай

żałobnica

ж. уст. жанчына ў жалобе

żałobnik

м.

1. факельшчык;

2. уст. мужчына ў жалобе;

3. заал. род чорна-белага матыля

żałobny

1. жалобны;

ubiór żałobny — жалобнае адзенне;

marsz żałobny — жалобны марш;

2. сумны, жаласны, поўны жалю

żałosny

1. журботны, смутны, тужлівы;

nuta ~a — тужлівая (сумная) нота;

~e spojżenie — тужлівы позірк;

2. перан. убогі, варты шкадавання (жалю), мізэрны;

wygląd ~y — мізэрны (варты жалю) выгляд

żałość

ж. кніжн. туга, журба, смутак; жаль;

żałość nad losem — журба па лёсе; бедаванне над лёсам;

żałość po matce — туга па маці

żałośliwy

гл. żałosny

żałośnie

жаласна, сумна, засмучана, журботна

żałować

незак.

1. шкадаваць;

żałować sierotę — шкадаваць сірату;

2. czego шкадаваць аб чым;

żałować swego postępku — шкадаваць аб сваім учынку;

żałować za grzechy — шкадаваць аб грахах;

3. komu czego шкадаваць каму чаго;

żałować pieniędzy — шкадаваць грошай