Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

jednoczyć

jednoczy|ć

незак. аб’ядноўваць, яднаць, злучаць;

zagrożenie jednoczyć ludzi — пагроза аб’ядноўвае людзей

jednoczyć się

незак. аб’ядноўвацца, яднацца, злучацца

jednodniowy

аднадзённы

jednofazowy

аднафазны

jednogatunkowy

1. аднасортны; аднагатунковы;

2. аднапародны

jednoglośnie

аднагалосна

jednogłośny

аднагалосны

jednoimienny

аднайменны

jednoizbowy

jednoizbow|y

1. аднапакаёвы;

mieszkanie ~e — аднапакаёвая кватэра;

2. аднапалатны

jednoizbówka

ж. аднапакаёвая кватэра; аднапакаёўка