Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

jednoaktowy

аднаактовы

jednoaktówka

ж. аднаактовая п’еса

jednobarwny

аднаколерны; манахромны

jednobrzmiący

1. тоесны, ідэнтычны;

2. сугучны

jednochodnik

м. інаходзец

jednoczenie

н. аб’ядноўванне, яднанне

jednoczesność

ж. адначасовасць

jednoczesny

адначасовы, адначасны

jednocześnie

адначасова, адначасна

jednoczyć

jednoczy|ć

незак. аб’ядноўваць, яднаць, злучаць;

zagrożenie jednoczyć ludzi — пагроза аб’ядноўвае людзей