Verbum

załatwiać się

незак.

1. z kim/czym спраўляцца з кім/чым;

2. разм. мачыцца; аблягчацца

załatwić

załatwi|ć

зак.

1. выканаць; зладзіць; справіць; абладзіць;

~ć formalności — выканаць фармальнасці;

~ć sprawę — абладзіць справу;

~ć co na gębę разм. дамовіцца аб чым вусна;

~one! — пытанне вырашанае!; зроблена!;

2. kogo абслужыць; прыняць;

~ć klienta — абслужыць наведвальніка (наведніка)

załatwić się

зак.

1. z kim/czym справіцца з кім/чым; закончыць справы з кім;

2. разм. памачыцца; аблегчыцца

załatwienie

н. выкананне; уладжанне;

załatwienie interesantów — прыём наведнікаў;

mam dużo spraw do ~a — у мяне шмат нявырашаных спраў

załączać

załącza|ć

незак. далучаць; прыкладаць;

przy niniejszym ~m ... — да гэтага прыкладаю...;

~m pozdrowienia — далучаю свае вітанні

załączenie

załączeni|e

н. дадатак;

w ~u przesyłam zdjęcie — прыкладаю фотаздымак

załącznik

м. дадатак

załączony

далучаны

załączyć

зак. далучыць; дадаць; прыкласці

załkać

зак. зарыдаць; разрыдацца