Verbum

dzierżak

м. абл. цапільна

dzierżawa

dzierżaw|a

ж.

1. арэнда;

długoterminowa ~a — доўгатэрміновая арэнда;

brać w ~ę — браць у арэнду;

~a ziemi — арэнда зямлі;

2. арэндная плата; арэнда;

odroczyć ~ę — адтэрмінаваць арэндную плату

dzierżawca

м. арандатар;

dzierżawca majątku — арандатар маёнтка

dzierżawczy

1. лінгв. прыналежны;

zaimek dzierżawczy — прыналежны займеннік;

2. уст. арэндны

dzierżawić

dzierżawi|ć

незак. арандаваць;

~ł pole sąsiadowi — ён арэндаваў (здаваў у арэнду) поле суседу;

~ł ziemię stryja — ён арэндаваў (браў у арэнду) зямлю дзядзькі

dzierżawny

dzierżawn|y

1. арэндны;

2. ~e н. арэнда; арэндная плата

Dzierżoniów

м. г. Дзяржонеў

dzierżyć

незак. уст. кніжн. валодаць; трымаць;

dzierżyć prym разм. быць першым сярод каго

dziesiątek, ~ku

dziesiąt|ek

м. дзесятак;

w ósmym ~ku lat — у сямідзесятых гадах

dziesiątka

dziesiątk|a

ж.

1. дзесятка;

2. дзесяты нумар; дзесятка;

mieszkać pod ~ą — жыць у дзесятым доме (пакоі, кватэры);

jechać ~ą — ехаць дзесяткай;

3. дзесяць чалавек; дзесяць штук; дзесятка;

pierwsza ~a — першая дзесятка;

4. мат. дзесятак;

jednostki i ~i — адзінкі і дзесяткі;

trafić w ~ę — трапіць ў дзесятку; пацэліць