Verbum

dysydent

м. дысідэнт; іншадумец

dysymilacja

ж.

1. біял. дысіміляцыя;

2. лінгв. дысіміляцыя; распадабненне

dysza

ж. тэх.

1. фарсунка;

2. сапло

dyszeć

незак.

1. цяжка дыхаць; сапці, пыхцець;

~ał ciężko — ён цяжка соп;

2. дыхаць; патыхаць

dyszel

м. дышаль

dyszkant, ~u

м. муз. дыскант

dyszkantowy

дыскантовы

dyszlowy

дышальны

dytyramb, ~u

м. літ. дыфірамб

dywagacja

ж. кніжн. часцей мн.~i — адхіленне ад тэмы; мнагаслоўе не па тэме; пустаслоўе