Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

dygnitarz

м. саноўнік

dygot, ~u

м. дрыжыкі, дрыжанне, дрыготка

dygotać

dygota|ć

незак. дрыжэць, трэсціся; калаціцца; лекатаць;

~ć z zimna — калаціцца ад холаду;

ziemia ~ła od czołgów — зямля дрыжэла ад танкаў

dygować

незак. разм. цягнуць; валачы

dygresja

ж. адступленне, адхіленне (ад тэмы);

dygresja liryczna — лірычнае адступленне

dykcja

ж. дыкцыя; вымаўленне

dykta

dykt|a

ж. фанера;

drzwi z ~y — дзверы з фанеры

dyktafon, ~u

м. дыктафон

dyktando

н.

1. дыктант, дыктоўка;

pisać co pod czyje dyktando — пісаць што пад чыю дыктоўку;

2. прадыктаваны тэкст;

robić co pod czyje dyktando — рабіць што пад чыю дыктоўку

dyktat, ~u

м.

1. дыктат;

2. уст. дыктоўка