dopuścić
зак.
1. дапусціць;
dopuścić do nadużyć — дапусціць да злоўжыванняў;
2. дапусціць; дазволіць;
dopuścić kogo do głosu — даць каму дазвол гаварыць; даць права голасу;
dopuścić kogo do egzaminu — дапусціць каго да экзамена (да іспытаў)
dopuścić się
зак. czego учыніць; здзейсніць;
dopuścić się zbrodni — зрабіць (учыніць, здзейсніць) злачынства
dopytać się
зак. дапытацца, распытацца
dopytywać
незак. o kogo/co дапытваць, распытваць пра каго/што;
dopytywać o zdrowie — распытваць пра здароўе
dopytywać się
незак. o kogo/co дапытвацца, распытвацца пра каго/што
dorabiać
dorabia|ć
незак.
1. дарабляць, прырабляць;
~ć klucz — дарабляць ключ;
2. падпрацоўваць, падрабляць;
nauczyciele ~ją korepetycjami — настаўнікі падпрацоўваюць прыватнымі ўрокамі
dorabiać się
незак. абагачацца, узбагачацца, багацець; нажывацца