doprowadzenie
н.
1. прывядзенне;
doprowadzenie do porządku — прывядзенне ў парадак;
2. падвод; падвядзенне;
3. забеспячэнне;
doprowadzenie prądu — забеспячэнне (сілкаванне) токам
doprowadzić
зак.
1. давесці;
doprowadzić do łez — давесці да слёз;
doprowadzić co do końca — давесці што да канца;
doprowadzić co do porządku — прывесці што ў парадак; давесці да ладу;
doprowadzić kogo do ostateczności — давесці каго да крайнасці;
doprowadzić kogo do rozpaczy — давесці каго да роспачы (адчаю);
doprowadzić kogo do szału — давесці каго да шалу (раз’юшанасці, лютасці);
2. падвесці;
doprowadzić gaz (wodę) — падвесці газ (ваду);
doprowadzić prąd — падключыць ток
doprowadzić się
зак. давесці сябе (да чаго)
dopust, ~u
м. удар лёсу; кара; наканаванне;
dopust boży — божая кара
dopuszczać
dopuszcz|ać
незак.
1. дапускаць, падпускаць;
2. дазваляць, дапускаць;
nie ~ę do tego — я гэтага не дазволю (не дапушчу);
~ać możliwość — дапускаць магчымасць (мажлівасць)
dopuszczać się
незак. czego дапускаць рабіць што;
dopuszczać się przestępstwa — здзейсніць злачынства