Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż
aąceęfhijklłnorsuvwyz.
bcdfjklłmnńprstzż

tułacz

м. бадзяга, валацуга

tułaczka

ж.

1. бадзянне, блуканне;

2. бадзяга (жанчына)

tułaczy

бадзяжны; беспрытульны

tułać się

незак. блукаць, бадзяцца; вандраваць

tułowiowy

які адносіцца да тулава

tułów, ~owia/~owiu

tuł|ów

м. тулава

tum, ~u

м. кафедральны сабор

tumak

м.

1. заал. лясная куніца (Martes martes L.);

2. ~i мн. куніца (футра)

tuman

м.

1. ~u — туман;

tuman kurzu — воблака пылу;

2. разм. дурань, дурны

tumanić

незак. падманваць, ашукваць; пускаць пыл у вочы; марочыць (тлуміць; дурыць) галаву