zawołać
зак.
1. паклікаць; выклікаць;
zawołać lekarza — выклікаць лекара (доктара);
2. крыкнуць; ускрыкнуць; гукнуць; закрычаць
zawołanie
н. прызыў; заклік; кліч; zawołanie na pomoc — заклік на дапамогу;
mieć na zawołanie — заўсёды мець пад рукой;
być na zawołanie — быць напагатове;
na zawołanie разм. толькі клікні!
zawołany
1. пакліканы;
2. прыродны; спрактыкаваны;
zawołany gospodarz — гаспадар ад Бога (ад нараджэння)
zawozić
незак. завозіць, адвозіць
zawód, ~odu
I zaw|ód
м. прафесія; спецыяльнасць;
być kim z ~odu — быць кім па прафесіі (па спецыяльнасці);
wolne ~ody — вольныя прафесіі
II м.
расчараванне;
doznać ~odu — перажыць расчараванне
zawór, ~oru
zaw|ór
м. тэх. вентыль, клапан;
~ór bezpieczeństwa — засцерагальны клапан;
~ór hamulcowy — тармазны клапан;
~ór odpowietrzający — вентыляцыйны клапан;
~ór wydechowy — выхлапны клапан
zawracać
незак.
1. паварочваць; вяртаць;
zawracać kogo z drogi — вяртаць каго з дарогі;
2. вяртацца;
zawracać głowę перан. марочыць (дурыць) галаву