Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

zawodnik

м. спаборнік; удзельнік спаборніцтваў; спартсмен

zawodność

ж. падманлівасць; падманнасць; прывіднасць; ілюзорнасць

zawodny

ненадзейны; няпэўны; падманлівы; падманны; ілюзорны;

zawodny człowiek — ненадзейны чалавек

zawodowiec

м. прафесіянал (спартсмен)

zawodowy

zawodow|y

прафесійны;

związek ~y — прафесійны саюз, прафсаюз;

oficer ~y — кадравы афіцер;

choroba ~a — прафесійнае захворванне

zawodówka

ж. разм. вучылішча; рамесніцкая вучэльня

zawody

мн. спаборніцтвы;

iść w zawody — спаборнічаць

zawodzić

незак.

1. заводзіць;

2. падманваць; ашукваць; расчароўваць;

3. галасіць; лямантаваць

zawodzić się

незак. na kim/czym падманвацца; памыляцца ў кім/чым

zawojować

зак. заваяваць, скарыць; падпарадкаваць