Verbum

zawiadowca

м. загадчык; начальнік;

zawiadowca stacji чыг. начальнік станцыі

zawiany

1. занесены (снегам, пяском);

2. разм. нападпітку

zawiasa

ж. завеса; ~у do drzwi — завесы для дзвярэй

zawiązać

зак.

1. завязаць;

zawiązać krawat — завязаць гальштук;

zawiązać rozmowę — завязаць (пачаць) размову;

2. перан. утварыць; заснаваць;

zawiązać stowarzyszenie — заснаваць таварыства

zawiązek, ~ku

м.

1. завязь; зародак;

2. перан. пачатак

zawiązywać

незак.

1. завязваць;

2. перан. утвараць; засноўваць

zawiedziony

1. расчараваны;

2. падмануты;

~е nadzieje — падманутыя надзеі

zawieja

ж. завея; завіруха; віхура

zawierać

незак.

1. заключаць;

zawierać umowę — заключаць дагавор (дамову);

zawierać związek małżeński — браць шлюб;

2. утрымліваць; змяшчаць

Zawiercie

н. г. Заверце