Verbum

zaważyć

зак.

1. заважыць;

2. na czym адыграць ролю ў чым; паўплываць (на што)

zawczasu

заўчасна; загадзя; своечасова

zawdzięczać

незак.

1. komu co быць абавязаным каму чым;

czemu mam to zawdzięczać? — з якой гэта ласкі?

zawdzięczenie

н.: mieć komu co do ~a — быць каму чым абавязаным

zawezwać

зак. паклікаць, выклікаць;

zawezwać lekarza — выклікаць лекара (доктара)

zawędrować

зак. зайсці; зацягнуцца; завалачыся; трапіць; апынуцца

zawiać

зак.

1. павеяць, задзьмуць;

2. занесці, замесці (снегам);

3. безас. прадзьмуць

zawiadamiać

незак. kogo паведамляць каму

zawiadomić

зак. kogo паведаміць каму

zawiadomienie

н. паведамленне