Verbum

zapiska

ж.; гл. zapisek

zapisywacz

м.

1. той, хто запісвае;

2. прылада для запісу;

zapisywacz dźwięku — апарат для гуказапісу

zapisywac się

незак.

1. запісвацца;

2. праяўляць, паказваць сябе

zapisywać

незак. запісваць; уносіць у спіс; выпісваць (лекі)

zapiszczeć

зак. запішчаць

zaplamić

зак.

1. запэцкаць; запляміць;

2. перан. запляміць; зганьбіць

zaplanować

зак. запланаваць

zaplatać

незак. заплятаць;

zaplatać włosy — заплятаць косы

zaplątać

зак.

1. заблытаць; зблытаць;

2. kogo w co ублытаць каго ў што

zaplątać się

зак.

1. заблытацца, зблытацца; збіцца;

zaplątać się w zeznaniach — заблытацца ў паказаннях;

2. w co ублытацца ў што