Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

zapić

зак.

1. запіць;

zapić wodą — запіць вадой;

2. разм. абмыць; адзначыць (выпіўкай);

zapić sprawę — абмыць справу

zapiec

зак.

1. запячы;

zapiec jabłka w cieście — запячы яблыкі ў цесце;

2. прыпячы; абпячы

zapiecek

м. запечак

zapieczętować

зак. запячатаць;

zapieczętować list — запячатаць ліст

zapiekać

незак. запякаць; прыпякаць

zapiekać się

незак. запякацца

zapiekanka

ж. запяканка

zapiekły

zapiekł|y

1. запечаны; спечаны; ~а krew — запечаная кроў;

~е wargi — сасмяглыя вусны;

2. перан. пякучы;

~а nienawiść — пякучая нянавісць

zapierać

I

1. незак.

запіраць; замыкаць;

2. czego адмаўляць што; не прызнаваць чаго;

zapierać dech — займаць дух

II незак.

замываць

zapierać się

незак. адпірацца; адмаўляцца