zakończyć się
zakończy|ć się
зак. закончыцца; скончыцца;
wszystko ~ło się pomyślnie — усё скончылася добра
zakopać
зак. закапаць, зарыць;
zakopać talent — зарыць талент [у зямлю]
zakopać się
зак. закапацца, зарыцца;
zakopać się w śniegu — закапацца (зарыцца) у снег;
2. перан. зарыцца, пагрузіцца;
zakopać się w pracy — зарыцца ў працу з галавой;
zakopać się w długi — залезці ў даўгі
zakopcić
зак. закурыць; закуродыміць
zakopywać
незак. закопваць, зарываць
zakorkować
зак. закаркаваць, заткнуць коркам;
zakorkować butelkę — закаркаваць бутэльку;
zakorkować ruch (uliczny) — утварыць (вулічны) затор
zakorzenić się
зак. укараніцца, прыняцца