Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

zadufany

саманадзейны, самаўпэўнены; пыхлівы; фанабэрысты; мардапышны

zadufek

м. разм. саманадзейны чалавек; ганарлівец; задавака

zaduma

zadum|a

ж. задуменнасць; задумлівасць; роздум;

wpaść w ~ę — упасці ў задуменнасць; задумацца

zadumać się

зак. аддацца думкам (марам); задумацца

zadumanie

н. задуменнасць; роздум

zadumany

задуменны; паглыблены ў роздум (мары)

zadupie

н. разм. вульг. глухамань, глуш, запуцце, захалдык

zadurzyć

зак.

1. ап’яніць, адурманіць;

2. kogo разм. закружыць галаву каму

zadurzyć się

зак. закахацца; утрэскацца; укляпацца

zadusić

зак. задушыць, удушыць; удавіць