Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

wyuczony

вывучаны;

wyuczony zawód — вывучаная прафесія

wyuczyć

зак. вывучыць, навучыць

wyuczyć się

зак. вывучыцца; навучыцца;

wyuczyć się czego na pamięć — вывучыць што напамяць

wyuzdanie

н. разбэшчанасць, распушчанасць

wyuzdany

разбэшчаны, распушчаны

wywabiacz

м. плямавыводнік, сродак для вывядзення плям

wywabiać

незак.

1. выклікаць; выбаўляць;

2. выводзіць (пляму)

wywabianie

н.

1. выкліканне; выбаўленне;

2. вывядзенне

wywabić

зак.

1. выклікаць; выбавіць;

2. вывесці;

wywabić plamę — вывесці пляму

wywalać

незак.

1. выломваць; выбіваць;

2. вывальваць; звальваць;

wywalać otwarte drzwi — адамкнёныя дзверы адмыкаць; за пусты мех біцца