Verbum

wymówka

ж.

1. адгаворка; апраўданне;

2. папрок; дакор

wymrozić

зак. вымаразіць, прамарозіць

wymrzeć

зак. вымерці

wymsknąć się

зак. [нечакана] вырвацца

wymurować

зак. збудаваць, выбудаваць (з каменя, цэглы), пабудаваць сцяну (каменную)

wymusić

зак.

1. змусіць, прымусіць, вымусіць;

2. дамагчыся, дабіцца

wymuskany

франтаваты, фарсіста апрануты

wymuszać

незак.

1. прымушаць, змушаць, вымушаць каго;

2. дабівацца, дамагацца ад каго

wymuszenie

н. прымус, прымушэнне

wymuszony

1. вымушаны, прымушаны, змушаны;

~a obietnica — вымушанае абяцанне;

2. нацягнуты, напружаны, ненатуральны, штучны;

atmosfera ~a — нацягнутыя адносіны; напружаная атмасфера