Verbum

wymościć

зак. вымасціць, вылажыць, выкласці;

wymościć wóz sianem — выкласці воз сенам

wymowa

ж.

1. вымаўленне;

2. красамоўства;

wymowa cyfr (faktów) — мова лічбаў (фактаў)

wymownie

красамоўна; вымоўна; пераканаўча

wymowność

ж. красамоўнасць; выразнасць; пераканаўчасць

wymowny

красамоўны, выразны;

~e spojrzenie — выразны позірк

wymóc

зак.

1. na kim вымусіць, змусіць, прымусіць каго;

2. od kogo дабіцца, дамагчыся ад каго

wymóg, ~u

м.; гл. wymogi

wymówić

зак.

1. сказаць, прамовіць, вымавіць;

2. звольніць;

wymówić pracę — а) звольніць з працы б) звольніцца з працы

wymówić się

зак. адмовіцца, адгаварыцца

wymówienie

н.

1. вымаўленне;

2. адмова; звальненне;

wymówienie pracy — звальненне з працы