Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

udzielić

зак. удзяліць, надзяліць, даць;

udzielić głosu — даць слова;

udzielić rady — даць параду;

udzielić pomocy — дапамагчы;

udzielić kredytu — даць крэдыт;

udzielić wywiadu — даць інтэрвю

udzielić się

зак. перадацца (пра хваробу)

udzielny

udzieln|y

гіст. удзельны;

księstwo ~e — удзельнае княства

udziwniony

незвычайны; вычварны; мудрагелісты

udźwig, ~u

м. тэх. пад’ёмная сіла; грузападымальнасць

udźwignąć

зак. узняць, падняць;

ledwo mógł to udźwignąć — ён ледзь падняў гэта;

wzięła tyle, ile mogła udźwignąć — яна ўзяла столькі, колькі магла падняць (панесці)

ufać

незак.

1. верыць каму, у што; давяраць каму;

ufać że ... — верыць, што...;

2. w co спадзявацца, разлічваць на што;

ufać w pomyślny koniec wojny — спадзявацца (разлічваць) на паспяховае заканчэнне вайны;

ufać we własne siły — спадзявацца на свае сілы

ufałdować

зак. залажыць складкі

ufarbować

зак. выфарбаваць, афарбаваць

ufnie

даверліва, з даверам