tuczyć
tuczy|ć
незак. адкормліваць, выкормліваць;
czekolada tuczyć — ад шакаладу таўсцеюць;
kradzione nie tuczyć — ад крадзенага не пасыцееш; чужое дабро вылазіць праз рабро
tuczyć się
незак. адкормлівацца, выкормлівацца; аб’ядацца
tudzież
уст. і, прытым, таксама, разам з тым
tuf, ~u
м. мін. туф;
tuf wapienny — вулканічны (вапнавы) туф