Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

tonacja

tonacj|a

ж.

1. муз. танальнасць;

2. палітра, тон;

w czerwonej ~i — у чырвоных танах

tonaż, ~u

м. танаж

tonąć

незак.

1. тануць;

2. перан. тануць; патанаць;

tonąć w długach — тануць у даўгах;

tonąć we łzach — тануць у слязах;

tonąć w kwiatach — патанаць у кветках;

tonąć w śniegu — тануць (патанаць) у снезе

toner, ~u

м. тэх. тонер

toniczny

муз., літ., мед. танічны

tonik

м. тонік (напой)

tonizować

незак. падымаць тонус; танізаваць

tonować

незак.

1. адцяняць;

2. перан. прыглушаць; памягчаць

tonsura

ж. танзура

tonus

м. мед. тонус