Verbum

stoczyć

зак.

1. скаціць;

2. стачыць; патачыць;

robaki ~ły drzewo — чарвякі стачылі дрэва;

~ć bitwę — даць бой

stoczyć się

зак. скаціцца

stodoła

ж. гумно

stoicki

стаічны;

ze ~m spokojem — са стаічным спакоем

stoicyzm, ~u

м. стаіцызм

stoik

м. стоік

stoisko

н.

1. стэнд;

2. секцыя (у магазіне); прылавак; латок;

stoisko z kwiatami — прылавак з кветкамі;

3. мар. прычал

stojak

м. станіна; стойка; штатыў;

stojak do wieszania mapy — стойка для вывешвання карты;

stojak na nuty — пюпітр

stojąco

(na stojąco)стоячы;

owacja na stojąco — авацыя стоячы

stojący

1. які стаіць;

dom wolno ~y — дом, які стаіць адасоблена; адасоблены дом;

2. стаячы;

miejsca ~e — стаячыя месцы;

~y kołnierzyk — стаячы каўнерык