Verbum

spostrzec

м. прыкмеціць, заўважыць

spostrzeć się

spostrze|ć się

зак.

1. схамянуцца; спахапіцца;

(za) nim się ~głem, ... — перш чым я спахапіўся, ...;

2. убачыць; зразумець; разабрацца;

~gła, że była sama — яна ўбачыла (зразумела), што яна адна

spostrzegać

незак. заўважаць, прыкмячаць

spostrzegawczość

ж. наглядальнасць, назіральнасць

spostrzegawczy

наглядальны, назіральны

spostrzeżenie

н. нагляданне, назіранне

spośród

з ліку; сярод;

spośród chmur — сярод хмар;

spośród przyjaciół — з ліку сяброў

spotęgować

зак.

1. узмацніць, павялічыць;

2. узвесці ў ступень

spotężnieć

зак. узмацніцца, стаць магутным

spotkać

зак. сустрэць, спаткаць