Verbum

rozbić się

зак.

1. разбіцца; раскалоцца;

2. падзяліцца;

3. парушыцца; разладзіцца

rozbiec się

зак. разбегчыся

rozbieg, ~u

м. разбег;

wziąć rozbieg — узяць разбег; разбегчыся

rozbiegać się

незак. разбягацца

rozbierać

незак.

1. распранаць;

2. разбіраць

rozbierać się

незак. раздзявацца, распранацца

rozbieralnia

ж. раздзявальня

rozbieranie

н.

1. разборка;

rozbieranie maszyn — разборка машын;

2. распрананне

rozbierany

разборны;

most rozbierany — разборны мост

rozbieżność

rozbieżnoś|ć

ж.

1. разыходжанне;

~ci w poglądach — разыходжанне ў поглядах;

2. рознагалоссе; супярэчнасць