Verbum

pylić

незак. пыліць

pylnik

м. бат. пыльнік

pył, ~u

м. пыл;

pył węglowy — вугальны пыл;

rozbić w pył — сцерці ў парашок

pyłek, ~ku

м.

1. пылінка;

2. бат. пылок;

~ek kwiatowy — кветкавы пылок

Pyrzyce

мн. г. Пыжыцы

pysk

м.

1. пыса, морда;

2. лыч;

3. пашча, зяпа;

stul pysk! — заткні зяпу!; змоўкні!;

jest mocny w ~u — спрытны на язык; языкаты;

daj ~a — давай пацалуемся; дай бусю

pyskacz

м. вульг. гарлапан

pyskaty

разм. дзёрзкі; грубіянскі

pyskować

незак. разм. гарлапаніць, грубіяніць

pyskówka

ж. разм. лаянка; сварка; гырканіна; няўзгодзіца