Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

pustelniczy

пустэльніцкі; самотніцкі

pustelnik

м. пустэльнік

pustka

pustk|a

ж. пустата;

mam ~ę w głowie — у мяне пуста ў галаве;

świeci ~ami — зусім пуста; нічога няма

pustkowie

н. пустка, пустэча

pusto

пуста;

na ulicach jest pusto — на вуліцах нікога няма; вуліцы пустыя

pustoszeć

незак. пусцець

pustoszyć

незак. пустошыць; спусташаць

pustota

ж. легкадумнасць

pustułka

ж. заал. пустальга (Falco tinnuculus L.)

pusty

pust|y

1. парожні, пусты;

na ~y żołądek — нашча;

2. беззмястоўны; легкадумны; пусты;

śmiech ~y — нястрымны смех;

~e miejsce — (у тэксце) прабел; прагал;

~a struna муз. адкрытая струна