Verbum

przesolić

зак.

1. перасаліць;

2. перан. хапіць праз край; перабраць меру

przespać

зак. праспаць

przespać się

зак. праспацца

przestać

I przesta|ć

зак.

1. прастаяць;

2. перастаяць

II зак.

перастаць; кінуць;

~ć czytać — перастаць чытаць;

~ń mu dokuczać! — перастань яму дакучаць!

przestały

przestał|y

перастарэлы, сапсуты ад часу;

gruszki ~e — пераспелыя грушы;

piwo ~e — застарэлае піва

przestanek, ~ku

przestan|ek

м. перапынак;

bez ~ku — безупынна; без перапынку; бесперапынна

przestankowanie

przestankowani|e

н. пунктуацыя;

zasady ~a — правілы пунктуацыі

przestankowy

przestankow|y

: znaki ~e — знакі прыпынку

przestarzały

састарэлы, устарэлы

przestawać

przesta|wać

незак.

1. пераставаць; кідаць;

nie ~wał pytać — ён не пераставаў задаваць пытанні;

2. (мець стасункі) вадзіцца;

kto z kim ~je, takim się staje — хто з кім павядзецца, ад таго і набярэцца