Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
abcćdefghijklłmnoópqrsśtuvwxyzźż

piętka

piętk|a

ж.

1. пятка;

2. акраец, акрайчык;

w ~ę gonić — дурнець

piętnastoletni

пятнаццацігадовы

piętnasty

пятнаццаты

piętnaście

пятнаццаць;

za piętnaście czwarta — без пятнаццаці (чвэрці) чатыры

piętno

н.

1. перан. гіст. кляймо; адбітак; знак;

odcisnąć na kim/czym swoje piętno — пакласці свой адбітак на кім/чым;

piętno zbrodni перан. кляймо злачынства;

2. (на скуры) пляма, радзімы знак, радзімка

piętnować

незак. гіст. уст. клеймаваць;

piętnować zbrodniarza — клеймаваць злачынца (злачынцу)

piętro

piętr|o

н.

1. паверх;

mieszkać na drugim ~ze — жыць на трэцім паверсе;

2. тэатр. ярус

piętrowy

piętrow|y

двухпавярховы; двух’ярусны;

dom ~y — двухпавярховы дом;

łóżko ~e — двух’ярусны ложак

piętrzyć się

piętrz|yć się

незак. грувасціцца, нагрувашчвацца;

fale się ~ą — хвалі ўздымаюцца

Pigmej

м. пігмей