Verbum

żarłacz

м. заал. акула;

гл. rekin

żarłocznie

1. пражэрліва;

2. прагна

żarłoczny

1. пражэрлівы;

2. прагны

żarłok

м. абжора, аб’ядайла, прорва

żarna

мн. с.-г. жорны

żarnowy

жорнавы

żaroodporny

горачатрывалы

żarówka

ж. лямпачка (электрычная)

żart, ~u

м. жарт; смешка;

nie znać się na ~ach — не разумець жартаў;

stroić z kogo ~y — кпіць (жартаваць) з каго;

deszcz leje nie na ~y — дождж ліе не на жарты;

~em — жартам;

bez ~ów! (wolne ~y!) — без жартаў

żartki

уст. кемлівы; спрытны, зручны;

żartki koń — спрытны конь