Verbum

ospowaty

рабы

ospowy

воспавы

osprzęt, ~u

м. аснастка, арматура;

osprzęt statku мар. такелаж

osrebrzyć

зак. пасерабрыць

Ossowo

н. в. Осава

ostać się

зак. утрымацца; выстаяць; ацалець

ostatecznie

1. канчаткова;

2. нарэшце; урэшце

ostateczność

ostatecznoś|ć

ж. крайнасць, неабходнасць;

w ~ci — у крайнім выпадку; у выпадку крайняй неабходнасці;

wpadać z jednej ~ci w drugą — пераходзіць з адной крайнасці ў іншую;

doprowadzić kogo do ~ci — давесці каго да крайнасці

ostateczny

ostateczn|y

канчатковы, крайні, апошні;

~a potrzeba — крайняя неабходнасць, пільная патрэба;

~a decyzja — канчатковае рашэнне;

sąd ~y рэл. Страшны суд

ostatek

ostat|ek

м.

1. рэшта;

do ~ka — дарэшты, дашчэнту;

na ~ek — пад канец;

2. ~ki мн. рэшткі;

3. ~ki мн. загавіны (тры апошнія дні масленіцы)