Verbum

latać

незак.

1. лятаць, лётаць;

2. бегаць; гойсаць;

oczy ~ją — вочы бегаюць;

3. трэсціся; дрыжаць;

ręce ~ją — рукі трасуцца;

~ć z językiem — разносіць плёткі

latający

які лятае; лятучы;

latający talerz (spodek) — лятучая талерка;

Latający Holender — Лятучы Галандзец

latanie

н.

1. лятанне, лётанне;

2. беганне, гойсанне

latanina

ж. беганіна

latarka

ж. ліхтарык;

latarka kieszonkowa — кішэнны ліхтарык

latarnia

ж. ліхтар;

latarnia morska — маяк;

latarnia górnicza — шахцёрская лямпа;

latarnia magiczna — праекцыйны ліхтар

latarnik

м.

1. ліхтаршчык;

2. наглядчык маяка

latawiec

м.

1. папяровы змей;

2. непаседа; гарэза, дураслівец

lateks, ~u

м. латэкс, каўчукавае малачко

latka

мн. (адз.roczek м.) гадочкі; гадкі