Verbum

kombinacyjny

камбінацыйны

kombinat, ~u

м. камбінат

kombinator

м.

1. камбінатар; махляр; спрытнюга; дзялок;

2. спарт. удзельнік двубор’я

kombinezon, ~u

м. камбінезон

kombinować

незак.

1. камбінаваць, спалучаць;

2. разм. цяміць, кеміць

kombinowany

камбінаваны

komedia

ж. камедыя;

~a w dwu aktach — камедыя ў двух актах;

a to ci ~a! — камедыя дый годзе!;

grać ~ę — іграць камедыю; ламаць камедыю

komediancki

камедыянцкі

komedianctwo

н. камедыянцтва

komediant

м. камедыянт