kołtun
м.
1. мед. каўтун;
2. мешчанін, абывацель
kołtuństwo
н. філістэрства, мяшчанства
kołysać
незак. czym, kogoкалыхаць, гайдаць што/каго;
fale ~ły kutrem — хвалі гайдалі катэр
kołysać się
незак. калыхацца, гайдацца
kołysanie
н.
1. калыханне, гайданне;
2. гайданка;
kołysanie boczne мар. бакавая гайданка
kołysanka
ж. калыханка
kołyska
ж. калыска
koma
коска
кома
Komaje
мн. в. Камае, Камаі
komandor
1. камандор;
2. капітан першага рангу