Verbum

kłamca

м. ілгун, хлус, манюка, брахун

kłamczuch

м. разм.; гл. kłamca

kłamliwie

ілжыва, хлусліва

kłamliwy

ілжывы, хлуслівы

kłamstwo

kłamstw|o

н. хлусня, мана;

popełnić ~o — схлусіць;

zarzucać komu ~o — абвінавачваць каго ў хлусні;

przyłapać kogo na ~ie — злавіць каго на мане

kłaniać się

kłania|ć się

незак.

1. кланяцца;

2. вітацца; здароўкацца;

~ć się komu — кланяцца каму; перадаваць прывітанне каму;

~m się! — вітаю!; прывітанне!

kłapać

kłapa|ć

незак. ляпаць, ляскаць;

~ć zębami — ляскаць зубамі;

bociek ~ł dziobem — буслік клекатаў

kłapnąć

зак. ляснуць

kłapouch

м. аблавухі чалавек (сабака)

kłapouchy

аблавухі