распара́дкаваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распара́дкую |
распара́дкуем |
| 2-я ас. |
распара́дкуеш |
распара́дкуеце |
| 3-я ас. |
распара́дкуе |
распара́дкуюць |
| Прошлы час |
| м. |
распара́дкаваў |
распара́дкавалі |
| ж. |
распара́дкавала |
| н. |
распара́дкавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распара́дкуй |
распара́дкуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распара́дкаваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
распара́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распара́длівасць |
| Р. |
распара́длівасці |
| Д. |
распара́длівасці |
| В. |
распара́длівасць |
| Т. |
распара́длівасцю |
| М. |
распара́длівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распара́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распара́длівы |
распара́длівая |
распара́длівае |
распара́длівыя |
| Р. |
распара́длівага |
распара́длівай распара́длівае |
распара́длівага |
распара́длівых |
| Д. |
распара́дліваму |
распара́длівай |
распара́дліваму |
распара́длівым |
| В. |
распара́длівы (неадуш.) распара́длівага (адуш.) |
распара́длівую |
распара́длівае |
распара́длівыя (неадуш.) распара́длівых (адуш.) |
| Т. |
распара́длівым |
распара́длівай распара́дліваю |
распара́длівым |
распара́длівымі |
| М. |
распара́длівым |
распара́длівай |
распара́длівым |
распара́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распара́дча
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| распара́дча |
- |
- |
распара́дчасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распара́дчасць |
| Р. |
распара́дчасці |
| Д. |
распара́дчасці |
| В. |
распара́дчасць |
| Т. |
распара́дчасцю |
| М. |
распара́дчасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
распара́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распара́дчы |
распара́дчая |
распара́дчае |
распара́дчыя |
| Р. |
распара́дчага |
распара́дчай распара́дчае |
распара́дчага |
распара́дчых |
| Д. |
распара́дчаму |
распара́дчай |
распара́дчаму |
распара́дчым |
| В. |
распара́дчы (неадуш.) распара́дчага (адуш.) |
распара́дчую |
распара́дчае |
распара́дчыя (неадуш.) распара́дчых (адуш.) |
| Т. |
распара́дчым |
распара́дчай распара́дчаю |
распара́дчым |
распара́дчымі |
| М. |
распара́дчым |
распара́дчай |
распара́дчым |
распара́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
распара́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распара́дчык |
распара́дчыкі |
| Р. |
распара́дчыка |
распара́дчыкаў |
| Д. |
распара́дчыку |
распара́дчыкам |
| В. |
распара́дчыка |
распара́дчыкаў |
| Т. |
распара́дчыкам |
распара́дчыкамі |
| М. |
распара́дчыку |
распара́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
распара́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
распара́дчыца |
распара́дчыцы |
| Р. |
распара́дчыцы |
распара́дчыц |
| Д. |
распара́дчыцы |
распара́дчыцам |
| В. |
распара́дчыцу |
распара́дчыц |
| Т. |
распара́дчыцай распара́дчыцаю |
распара́дчыцамі |
| М. |
распара́дчыцы |
распара́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.