узмацня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмацня́ю |
узмацня́ем |
| 2-я ас. |
узмацня́еш |
узмацня́еце |
| 3-я ас. |
узмацня́е |
узмацня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узмацня́ў |
узмацня́лі |
| ж. |
узмацня́ла |
| н. |
узмацня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узмацня́й |
узмацня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узмацня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узмацо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмацо́ўваюся |
узмацо́ўваемся |
| 2-я ас. |
узмацо́ўваешся |
узмацо́ўваецеся |
| 3-я ас. |
узмацо́ўваецца |
узмацо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
узмацо́ўваўся |
узмацо́ўваліся |
| ж. |
узмацо́ўвалася |
| н. |
узмацо́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узмацо́ўвайся |
узмацо́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узмацо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
узмацо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмацо́ўваю |
узмацо́ўваем |
| 2-я ас. |
узмацо́ўваеш |
узмацо́ўваеце |
| 3-я ас. |
узмацо́ўвае |
узмацо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узмацо́ўваў |
узмацо́ўвалі |
| ж. |
узмацо́ўвала |
| н. |
узмацо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узмацо́ўвай |
узмацо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узмацо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узме́жак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узме́жак |
узме́жкі |
| Р. |
узме́жка |
узме́жкаў |
| Д. |
узме́жку |
узме́жкам |
| В. |
узме́жак |
узме́жкі |
| Т. |
узме́жкам |
узме́жкамі |
| М. |
узме́жку |
узме́жках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узме́жжа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узме́жжа |
| Р. |
узме́жжа |
| Д. |
узме́жжу |
| В. |
узме́жжа |
| Т. |
узме́жжам |
| М. |
узме́жжы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узме́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узме́жны |
узме́жная |
узме́жнае |
узме́жныя |
| Р. |
узме́жнага |
узме́жнай узме́жнае |
узме́жнага |
узме́жных |
| Д. |
узме́жнаму |
узме́жнай |
узме́жнаму |
узме́жным |
| В. |
узме́жны (неадуш.) узме́жнага (адуш.) |
узме́жную |
узме́жнае |
узме́жныя (неадуш.) узме́жных (адуш.) |
| Т. |
узме́жным |
узме́жнай узме́жнаю |
узме́жным |
узме́жнымі |
| М. |
узме́жным |
узме́жнай |
узме́жным |
узме́жных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
узме́сці
‘імкліва ўзняць, ускінуць што-небудзь (напр., пыл)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмяту́ |
узмяцё́м |
| 2-я ас. |
узмяце́ш |
узмецяце́ |
| 3-я ас. |
узмяце́ |
узмяту́ць |
| Прошлы час |
| м. |
узмё́ў |
узмялі́ |
| ж. |
узмяла́ |
| н. |
узмяло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узмяці́ |
узмяці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узмё́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узме́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узме́шаны |
узме́шаная |
узме́шанае |
узме́шаныя |
| Р. |
узме́шанага |
узме́шанай узме́шанае |
узме́шанага |
узме́шаных |
| Д. |
узме́шанаму |
узме́шанай |
узме́шанаму |
узме́шаным |
| В. |
узме́шаны (неадуш.) узме́шанага (адуш.) |
узме́шаную |
узме́шанае |
узме́шаныя (неадуш.) узме́шаных (адуш.) |
| Т. |
узме́шаным |
узме́шанай узме́шанаю |
узме́шаным |
узме́шанымі |
| М. |
узме́шаным |
узме́шанай |
узме́шаным |
узме́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Узмё́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Узмё́ны |
| Р. |
Узмё́н Узмё́наў |
| Д. |
Узмё́нам |
| В. |
Узмё́ны |
| Т. |
Узмё́намі |
| М. |
Узмё́нах |