Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

аднаўзро́ўнева

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднаўзро́ўнева - -

аднаўзро́ўневасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднаўзро́ўневасць
Р. аднаўзро́ўневасці
Д. аднаўзро́ўневасці
В. аднаўзро́ўневасць
Т. аднаўзро́ўневасцю
М. аднаўзро́ўневасці

Крыніцы: piskunou2012.

аднаўзро́ўневы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаўзро́ўневы аднаўзро́ўневая аднаўзро́ўневае аднаўзро́ўневыя
Р. аднаўзро́ўневага аднаўзро́ўневай
аднаўзро́ўневае		 аднаўзро́ўневага аднаўзро́ўневых
Д. аднаўзро́ўневаму аднаўзро́ўневай аднаўзро́ўневаму аднаўзро́ўневым
В. аднаўзро́ўневы (неадуш.)
аднаўзро́ўневага (адуш.)		 аднаўзро́ўневую аднаўзро́ўневае аднаўзро́ўневыя (неадуш.)
аднаўзро́ўневых (адуш.)
Т. аднаўзро́ўневым аднаўзро́ўневай
аднаўзро́ўневаю		 аднаўзро́ўневым аднаўзро́ўневымі
М. аднаўзро́ўневым аднаўзро́ўневай аднаўзро́ўневым аднаўзро́ўневых

Крыніцы: piskunou2012.

аднаўко́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаўко́сны аднаўко́сная аднаўко́снае аднаўко́сныя
Р. аднаўко́снага аднаўко́снай
аднаўко́снае		 аднаўко́снага аднаўко́сных
Д. аднаўко́снаму аднаўко́снай аднаўко́снаму аднаўко́сным
В. аднаўко́сны (неадуш.)
аднаўко́снага (адуш.)		 аднаўко́сную аднаўко́снае аднаўко́сныя (неадуш.)
аднаўко́сных (адуш.)
Т. аднаўко́сным аднаўко́снай
аднаўко́снаю		 аднаўко́сным аднаўко́снымі
М. аднаўко́сным аднаўко́снай аднаўко́сным аднаўко́сных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аднаўла́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аднаўла́ддзе
Р. аднаўла́ддзя
Д. аднаўла́ддзю
В. аднаўла́ддзе
Т. аднаўла́ддзем
М. аднаўла́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

аднаўла́дна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
аднаўла́дна - -

Крыніцы: piskunou2012.

аднаўла́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаўла́дны аднаўла́дная аднаўла́днае аднаўла́дныя
Р. аднаўла́днага аднаўла́днай
аднаўла́днае		 аднаўла́днага аднаўла́дных
Д. аднаўла́днаму аднаўла́днай аднаўла́днаму аднаўла́дным
В. аднаўла́дны (неадуш.)
аднаўла́днага (адуш.)		 аднаўла́дную аднаўла́днае аднаўла́дныя (неадуш.)
аднаўла́дных (адуш.)
Т. аднаўла́дным аднаўла́днай
аднаўла́днаю		 аднаўла́дным аднаўла́днымі
М. аднаўла́дным аднаўла́днай аднаўла́дным аднаўла́дных

Крыніцы: piskunou2012.

аднаўла́дства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аднаўла́дства
Р. аднаўла́дства
Д. аднаўла́дству
В. аднаўла́дства
Т. аднаўла́дствам
М. аднаўла́дстве

Крыніцы: piskunou2012.

аднаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аднаўле́нне
Р. аднаўле́ння
Д. аднаўле́нню
В. аднаўле́нне
Т. аднаўле́ннем
М. аднаўле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднаўле́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаўле́нчы аднаўле́нчая аднаўле́нчае аднаўле́нчыя
Р. аднаўле́нчага аднаўле́нчай
аднаўле́нчае		 аднаўле́нчага аднаўле́нчых
Д. аднаўле́нчаму аднаўле́нчай аднаўле́нчаму аднаўле́нчым
В. аднаўле́нчы (неадуш.)
аднаўле́нчага (адуш.)		 аднаўле́нчую аднаўле́нчае аднаўле́нчыя (неадуш.)
аднаўле́нчых (адуш.)
Т. аднаўле́нчым аднаўле́нчай
аднаўле́нчаю		 аднаўле́нчым аднаўле́нчымі
М. аднаўле́нчым аднаўле́нчай аднаўле́нчым аднаўле́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.