Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

паню́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. паню́шка паню́шкі
Р. паню́шкі паню́шак
Д. паню́шцы паню́шкам
В. паню́шку паню́шкі
Т. паню́шкай
паню́шкаю		 паню́шкамі
М. паню́шцы паню́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Паню́шкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Паню́шкавічы
Р. Паню́шкавіч
Д. Паню́шкавічам
В. Паню́шкавічы
Т. Паню́шкавічамі
М. Паню́шкавічах

па́ня

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. па́ня па́ні
Р. па́ні па́нь
па́няў
Д. па́ні па́ням
В. па́ню па́нь
па́няў
Т. па́няй
па́няю		 па́нямі
М. па́ні па́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Паняве́жыс

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Паняве́жыс
Р. Паняве́жыса
Д. Паняве́жысу
В. Паняве́жыс
Т. Паняве́жысам
М. Паняве́жысе

паняве́жыскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паняве́жыскі паняве́жыская паняве́жыскае паняве́жыскія
Р. паняве́жыскага паняве́жыскай
паняве́жыскае		 паняве́жыскага паняве́жыскіх
Д. паняве́жыскаму паняве́жыскай паняве́жыскаму паняве́жыскім
В. паняве́жыскі (неадуш.)
паняве́жыскага (адуш.)		 паняве́жыскую паняве́жыскае паняве́жыскія (неадуш.)
паняве́жыскіх (адуш.)
Т. паняве́жыскім паняве́жыскай
паняве́жыскаю		 паняве́жыскім паняве́жыскімі
М. паняве́жыскім паняве́жыскай паняве́жыскім паняве́жыскіх

Крыніцы: piskunou2012.

паняве́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. паняве́рка
Р. паняве́ркі
Д. паняве́рцы
В. паняве́рку
Т. паняве́ркай
паняве́ркаю
М. паняве́рцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паняве́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паняве́рны паняве́рная паняве́рнае паняве́рныя
Р. паняве́рнага паняве́рнай
паняве́рнае		 паняве́рнага паняве́рных
Д. паняве́рнаму паняве́рнай паняве́рнаму паняве́рным
В. паняве́рны (неадуш.)
паняве́рнага (адуш.)		 паняве́рную паняве́рнае паняве́рныя (неадуш.)
паняве́рных (адуш.)
Т. паняве́рным паняве́рнай
паняве́рнаю		 паняве́рным паняве́рнымі
М. паняве́рным паняве́рнай паняве́рным паняве́рных

Крыніцы: piskunou2012.

паняве́рыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. паняве́руся паняве́рымся
2-я ас. паняве́рышся паняве́рыцеся
3-я ас. паняве́рыцца паняве́рацца
Прошлы час
м. паняве́рыўся паняве́рыліся
ж. паняве́рылася
н. паняве́рылася
Загадны лад
2-я ас. паняве́рся паняве́рцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час паняве́рачыся

Крыніцы: piskunou2012.

паняве́рыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. паняве́ру паняве́рым
2-я ас. паняве́рыш паняве́рыце
3-я ас. паняве́рыць паняве́раць
Прошлы час
м. паняве́рыў паняве́рылі
ж. паняве́рыла
н. паняве́рыла
Загадны лад
2-я ас. паняве́р паняве́рце
Дзеепрыслоўе
цяп. час паняве́рачы

Крыніцы: piskunou2012.

паняве́чаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паняве́чаны паняве́чаная паняве́чанае паняве́чаныя
Р. паняве́чанага паняве́чанай
паняве́чанае		 паняве́чанага паняве́чаных
Д. паняве́чанаму паняве́чанай паняве́чанаму паняве́чаным
В. паняве́чаны (неадуш.)
паняве́чанага (адуш.)		 паняве́чаную паняве́чанае паняве́чаныя (неадуш.)
паняве́чаных (адуш.)
Т. паняве́чаным паняве́чанай
паняве́чанаю		 паняве́чаным паняве́чанымі
М. паняве́чаным паняве́чанай паняве́чаным паняве́чаных

Крыніцы: piskunou2012.