Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

аднавале́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднавале́нтнасць
Р. аднавале́нтнасці
Д. аднавале́нтнасці
В. аднавале́нтнасць
Т. аднавале́нтнасцю
М. аднавале́нтнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аднавале́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднавале́нтны аднавале́нтная аднавале́нтнае аднавале́нтныя
Р. аднавале́нтнага аднавале́нтнай
аднавале́нтнае		 аднавале́нтнага аднавале́нтных
Д. аднавале́нтнаму аднавале́нтнай аднавале́нтнаму аднавале́нтным
В. аднавале́нтны (неадуш.)
аднавале́нтнага (адуш.)		 аднавале́нтную аднавале́нтнае аднавале́нтныя (неадуш.)
аднавале́нтных (адуш.)
Т. аднавале́нтным аднавале́нтнай
аднавале́нтнаю		 аднавале́нтным аднавале́нтнымі
М. аднавале́нтным аднавале́нтнай аднавале́нтным аднавале́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аднава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднава́льны аднава́льная аднава́льнае аднава́льныя
Р. аднава́льнага аднава́льнай
аднава́льнае		 аднава́льнага аднава́льных
Д. аднава́льнаму аднава́льнай аднава́льнаму аднава́льным
В. аднава́льны (неадуш.)
аднава́льнага (адуш.)		 аднава́льную аднава́льнае аднава́льныя (неадуш.)
аднава́льных (адуш.)
Т. аднава́льным аднава́льнай
аднава́льнаю		 аднава́льным аднава́льнымі
М. аднава́льным аднава́льнай аднава́льным аднава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

аднавалю́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднавалю́тны аднавалю́тная аднавалю́тнае аднавалю́тныя
Р. аднавалю́тнага аднавалю́тнай
аднавалю́тнае		 аднавалю́тнага аднавалю́тных
Д. аднавалю́тнаму аднавалю́тнай аднавалю́тнаму аднавалю́тным
В. аднавалю́тны
аднавалю́тнага		 аднавалю́тную аднавалю́тнае аднавалю́тныя
Т. аднавалю́тным аднавалю́тнай
аднавалю́тнаю		 аднавалю́тным аднавалю́тнымі
М. аднавалю́тным аднавалю́тнай аднавалю́тным аднавалю́тных

аднава́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднава́тны аднава́тная аднава́тнае аднава́тныя
Р. аднава́тнага аднава́тнай
аднава́тнае		 аднава́тнага аднава́тных
Д. аднава́тнаму аднава́тнай аднава́тнаму аднава́тным
В. аднава́тны
аднава́тнага		 аднава́тную аднава́тнае аднава́тныя
Т. аднава́тным аднава́тнай
аднава́тнаю		 аднава́тным аднава́тнымі
М. аднава́тным аднава́тнай аднава́тным аднава́тных

аднаве́жавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаве́жавы аднаве́жавая аднаве́жавае аднаве́жавыя
Р. аднаве́жавага аднаве́жавай
аднаве́жавае		 аднаве́жавага аднаве́жавых
Д. аднаве́жаваму аднаве́жавай аднаве́жаваму аднаве́жавым
В. аднаве́жавы (неадуш.)
аднаве́жавага (адуш.)		 аднаве́жавую аднаве́жавае аднаве́жавыя (неадуш.)
аднаве́жавых (адуш.)
Т. аднаве́жавым аднаве́жавай
аднаве́жаваю		 аднаве́жавым аднаве́жавымі
М. аднаве́жавым аднаве́жавай аднаве́жавым аднаве́жавых

Крыніцы: piskunou2012.

аднаве́ктарна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднаве́ктарна - -

аднаве́ктарнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аднаве́ктарнасць
Р. аднаве́ктарнасці
Д. аднаве́ктарнасці
В. аднаве́ктарнасць
Т. аднаве́ктарнасцю
М. аднаве́ктарнасці

Крыніцы: piskunou2012.

аднаве́ктарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаве́ктарны аднаве́ктарная аднаве́ктарнае аднаве́ктарныя
Р. аднаве́ктарнага аднаве́ктарнай
аднаве́ктарнае		 аднаве́ктарнага аднаве́ктарных
Д. аднаве́ктарнаму аднаве́ктарнай аднаве́ктарнаму аднаве́ктарным
В. аднаве́ктарны (неадуш.)
аднаве́ктарнага (адуш.)		 аднаве́ктарную аднаве́ктарнае аднаве́ктарныя (неадуш.)
аднаве́ктарных (адуш.)
Т. аднаве́ктарным аднаве́ктарнай
аднаве́ктарнаю		 аднаве́ктарным аднаве́ктарнымі
М. аднаве́ктарным аднаве́ктарнай аднаве́ктарным аднаве́ктарных

Крыніцы: piskunou2012.

аднаве́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аднаве́р аднаве́ры
Р. аднаве́ра аднаве́раў
Д. аднаве́ру аднаве́рам
В. аднаве́ра аднаве́раў
Т. аднаве́рам аднаве́рамі
М. аднаве́ру аднаве́рах

Крыніцы: piskunou2012.