сіпу́чы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіпу́чы |
сіпу́чая |
сіпу́чае |
сіпу́чыя |
| Р. |
сіпу́чага |
сіпу́чай сіпу́чае |
сіпу́чага |
сіпу́чых |
| Д. |
сіпу́чаму |
сіпу́чай |
сіпу́чаму |
сіпу́чым |
| В. |
сіпу́чы (неадуш.) сіпу́чага (адуш.) |
сіпу́чую |
сіпу́чае |
сіпу́чыя (неадуш.) сіпу́чых (адуш.) |
| Т. |
сіпу́чым |
сіпу́чай сіпу́чаю |
сіпу́чым |
сіпу́чымі |
| М. |
сіпу́чым |
сіпу́чай |
сіпу́чым |
сіпу́чых |
Крыніцы:
piskunou2012.
сі́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сі́р |
| Р. |
сі́ра |
| Д. |
сі́ру |
| В. |
сі́ра |
| Т. |
сі́рам |
| М. |
сі́ру |
Крыніцы:
piskunou2012.
Сіраку́зы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сіраку́зы |
| Р. |
Сіраку́з |
| Д. |
Сіраку́зам |
| В. |
Сіраку́зы |
| Т. |
Сіраку́замі |
| М. |
Сіраку́зах |
сірата́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сірата́ |
сіро́ты сіраты́ |
| Р. |
сіраты́ |
сіро́т |
| Д. |
сіраце́ |
сіро́там |
| В. |
сірату́ |
сіро́т |
| Т. |
сірато́й сірато́ю |
сіро́тамі |
| М. |
сіраце́ |
сіро́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сірата́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сірата́ |
сіро́ты сіраты́ |
| Р. |
сіраты́ |
сіро́т |
| Д. |
сіраце́ |
сіро́там |
| В. |
сірату́ |
сіро́т |
| Т. |
сірато́й сірато́ю |
сіро́тамі |
| М. |
сіраце́ |
сіро́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Сі́ратаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сі́ратаўшчына |
| Р. |
Сі́ратаўшчыны |
| Д. |
Сі́ратаўшчыне |
| В. |
Сі́ратаўшчыну |
| Т. |
Сі́ратаўшчынай Сі́ратаўшчынаю |
| М. |
Сі́ратаўшчыне |
сіратлі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| сіратлі́ва |
сіратлі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
сіратлі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сіратлі́васць |
| Р. |
сіратлі́васці |
| Д. |
сіратлі́васці |
| В. |
сіратлі́васць |
| Т. |
сіратлі́васцю |
| М. |
сіратлі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіратлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіратлі́вы |
сіратлі́вая |
сіратлі́вае |
сіратлі́выя |
| Р. |
сіратлі́вага |
сіратлі́вай сіратлі́вае |
сіратлі́вага |
сіратлі́вых |
| Д. |
сіратлі́ваму |
сіратлі́вай |
сіратлі́ваму |
сіратлі́вым |
| В. |
сіратлі́вы (неадуш.) сіратлі́вага (адуш.) |
сіратлі́вую |
сіратлі́вае |
сіратлі́выя (неадуш.) сіратлі́вых (адуш.) |
| Т. |
сіратлі́вым |
сіратлі́вай сіратлі́ваю |
сіратлі́вым |
сіратлі́вымі |
| М. |
сіратлі́вым |
сіратлі́вай |
сіратлі́вым |
сіратлі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіраце́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сіраце́ю |
сіраце́ем |
| 2-я ас. |
сіраце́еш |
сіраце́еце |
| 3-я ас. |
сіраце́е |
сіраце́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сіраце́ў |
сіраце́лі |
| ж. |
сіраце́ла |
| н. |
сіраце́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сіраце́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.