Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

заўпада́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заўпада́ю заўпада́ем
2-я ас. заўпада́еш заўпада́еце
3-я ас. заўпада́е заўпада́юць
Прошлы час
м. заўпада́ў заўпада́лі
ж. заўпада́ла
н. заўпада́ла
Загадны лад
2-я ас. заўпада́й заўпада́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заўпада́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

заўпа́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заўпа́лы заўпа́лая заўпа́лае заўпа́лыя
Р. заўпа́лага заўпа́лай
заўпа́лае
заўпа́лага заўпа́лых
Д. заўпа́ламу заўпа́лай заўпа́ламу заўпа́лым
В. заўпа́лы (неадуш.)
заўпа́лага (адуш.)
заўпа́лую заўпа́лае заўпа́лыя (неадуш.)
заўпа́лых (адуш.)
Т. заўпа́лым заўпа́лай
заўпа́лаю
заўпа́лым заўпа́лымі
М. заўпа́лым заўпа́лай заўпа́лым заўпа́лых

Крыніцы: piskunou2012.

заўпа́ртаваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўпа́ртую заўпа́ртуем
2-я ас. заўпа́ртуеш заўпа́ртуеце
3-я ас. заўпа́ртуе заўпа́ртуюць
Прошлы час
м. заўпа́ртаваў заўпа́ртавалі
ж. заўпа́ртавала
н. заўпа́ртавала
Загадны лад
2-я ас. заўпа́ртуй заўпа́ртуйце
Дзеепрыслоўе
прош. час заўпа́ртаваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заўпа́рціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўпа́рчуся заўпа́рцімся
2-я ас. заўпа́рцішся заўпа́рціцеся
3-я ас. заўпа́рціцца заўпа́рцяцца
Прошлы час
м. заўпа́рціўся заўпа́рціліся
ж. заўпа́рцілася
н. заўпа́рцілася
Загадны лад
2-я ас. заўпа́рціся заўпа́рціцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час заўпа́рціўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заўрагава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заўрагу́ю заўрагу́ем
2-я ас. заўрагу́еш заўрагу́еце
3-я ас. заўрагу́е заўрагу́юць
Прошлы час
м. заўрагава́ў заўрагава́лі
ж. заўрагава́ла
н. заўрагава́ла
Загадны лад
2-я ас. заўрагу́й заўрагу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заўрагава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заўра́д-афіцэ́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заўра́д-афіцэ́р заўра́д-афіцэ́ры
Р. заўра́д-афіцэ́ра заўра́д-афіцэ́раў
Д. заўра́д-афіцэ́ру заўра́д-афіцэ́рам
В. заўра́д-афіцэ́ра заўра́д-афіцэ́раў
Т. заўра́д-афіцэ́рам заўра́д-афіцэ́рамі
М. заўра́д-афіцэ́ру заўра́д-афіцэ́рах

Крыніцы: piskunou2012.

заўра́д-пра́паршчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заўра́д-пра́паршчык заўра́д-пра́паршчыкі
Р. заўра́д-пра́паршчыка заўра́д-пра́паршчыкаў
Д. заўра́д-пра́паршчыку заўра́д-пра́паршчыкам
В. заўра́д-пра́паршчыка заўра́д-пра́паршчыкаў
Т. заўра́д-пра́паршчыкам заўра́д-пра́паршчыкамі
М. заўра́д-пра́паршчыку заўра́д-пра́паршчыках

Крыніцы: piskunou2012.

заўрало́ф

‘дыназаўр’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заўрало́ф заўрало́фы
Р. заўрало́фа заўрало́фаў
Д. заўрало́фу заўрало́фам
В. заўрало́фа заўрало́фаў
Т. заўрало́фам заўрало́фамі
М. заўрало́фе заўрало́фах

Крыніцы: piskunou2012.

заўра́льскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заўра́льскі заўра́льская заўра́льскае заўра́льскія
Р. заўра́льскага заўра́льскай
заўра́льскае
заўра́льскага заўра́льскіх
Д. заўра́льскаму заўра́льскай заўра́льскаму заўра́льскім
В. заўра́льскі (неадуш.)
заўра́льскага (адуш.)
заўра́льскую заўра́льскае заўра́льскія (неадуш.)
заўра́льскіх (адуш.)
Т. заўра́льскім заўра́льскай
заўра́льскаю
заўра́льскім заўра́льскімі
М. заўра́льскім заўра́льскай заўра́льскім заўра́льскіх

Крыніцы: piskunou2012.

заўрапо́д

‘дыназаўр’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заўрапо́д заўрапо́ды
Р. заўрапо́да заўрапо́даў
Д. заўрапо́ду заўрапо́дам
В. заўрапо́да заўрапо́даў
Т. заўрапо́дам заўрапо́дамі
М. заўрапо́дзе заўрапо́дах

Крыніцы: piskunou2012.