заўпада́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заўпада́ю |
заўпада́ем |
| 2-я ас. |
заўпада́еш |
заўпада́еце |
| 3-я ас. |
заўпада́е |
заўпада́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заўпада́ў |
заўпада́лі |
| ж. |
заўпада́ла |
| н. |
заўпада́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заўпада́й |
заўпада́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заўпада́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заўпа́ртаваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заўпа́ртую |
заўпа́ртуем |
| 2-я ас. |
заўпа́ртуеш |
заўпа́ртуеце |
| 3-я ас. |
заўпа́ртуе |
заўпа́ртуюць |
| Прошлы час |
| м. |
заўпа́ртаваў |
заўпа́ртавалі |
| ж. |
заўпа́ртавала |
| н. |
заўпа́ртавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заўпа́ртуй |
заўпа́ртуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заўпа́ртаваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заўпа́рціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заўпа́рчуся |
заўпа́рцімся |
| 2-я ас. |
заўпа́рцішся |
заўпа́рціцеся |
| 3-я ас. |
заўпа́рціцца |
заўпа́рцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
заўпа́рціўся |
заўпа́рціліся |
| ж. |
заўпа́рцілася |
| н. |
заўпа́рцілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заўпа́рціся |
заўпа́рціцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заўпа́рціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заўрагава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заўрагу́ю |
заўрагу́ем |
| 2-я ас. |
заўрагу́еш |
заўрагу́еце |
| 3-я ас. |
заўрагу́е |
заўрагу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заўрагава́ў |
заўрагава́лі |
| ж. |
заўрагава́ла |
| н. |
заўрагава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заўрагу́й |
заўрагу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заўрагава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заўра́д-афіцэ́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заўра́д-афіцэ́р |
заўра́д-афіцэ́ры |
| Р. |
заўра́д-афіцэ́ра |
заўра́д-афіцэ́раў |
| Д. |
заўра́д-афіцэ́ру |
заўра́д-афіцэ́рам |
| В. |
заўра́д-афіцэ́ра |
заўра́д-афіцэ́раў |
| Т. |
заўра́д-афіцэ́рам |
заўра́д-афіцэ́рамі |
| М. |
заўра́д-афіцэ́ру |
заўра́д-афіцэ́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
заўра́д-пра́паршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заўра́д-пра́паршчык |
заўра́д-пра́паршчыкі |
| Р. |
заўра́д-пра́паршчыка |
заўра́д-пра́паршчыкаў |
| Д. |
заўра́д-пра́паршчыку |
заўра́д-пра́паршчыкам |
| В. |
заўра́д-пра́паршчыка |
заўра́д-пра́паршчыкаў |
| Т. |
заўра́д-пра́паршчыкам |
заўра́д-пра́паршчыкамі |
| М. |
заўра́д-пра́паршчыку |
заўра́д-пра́паршчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
заўрало́ф
‘дыназаўр’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заўрало́ф |
заўрало́фы |
| Р. |
заўрало́фа |
заўрало́фаў |
| Д. |
заўрало́фу |
заўрало́фам |
| В. |
заўрало́фа |
заўрало́фаў |
| Т. |
заўрало́фам |
заўрало́фамі |
| М. |
заўрало́фе |
заўрало́фах |
Крыніцы:
piskunou2012.
заўрапо́д
‘дыназаўр’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заўрапо́д |
заўрапо́ды |
| Р. |
заўрапо́да |
заўрапо́даў |
| Д. |
заўрапо́ду |
заўрапо́дам |
| В. |
заўрапо́да |
заўрапо́даў |
| Т. |
заўрапо́дам |
заўрапо́дамі |
| М. |
заўрапо́дзе |
заўрапо́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.