Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

роўнавялі́кі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнавялі́кі	роўнавялі́кая	роўнавялі́кае	роўнавялі́кія
Р.	роўнавялі́кага	роўнавялі́кай роўнавялі́кае	роўнавялі́кага	роўнавялі́кіх
Д.	роўнавялі́каму	роўнавялі́кай	роўнавялі́каму	роўнавялі́кім
В.	роўнавялі́кі (неадуш.) роўнавялі́кага (адуш.)	роўнавялі́кую	роўнавялі́кае	роўнавялі́кія (неадуш.) роўнавялі́кіх (адуш.)
Т.	роўнавялі́кім	роўнавялі́кай роўнавялі́каю	роўнавялі́кім	роўнавялі́кімі
М.	роўнавялі́кім	роўнавялі́кай	роўнавялі́кім	роўнавялі́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

роўнадасту́пны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнадасту́пны	роўнадасту́пная	роўнадасту́пнае	роўнадасту́пныя
Р.	роўнадасту́пнага	роўнадасту́пнай роўнадасту́пнае	роўнадасту́пнага	роўнадасту́пных
Д.	роўнадасту́пнаму	роўнадасту́пнай	роўнадасту́пнаму	роўнадасту́пным
В.	роўнадасту́пны (неадуш.) роўнадасту́пнага (адуш.)	роўнадасту́пную	роўнадасту́пнае	роўнадасту́пныя (неадуш.) роўнадасту́пных (адуш.)
Т.	роўнадасту́пным	роўнадасту́пнай роўнадасту́пнаю	роўнадасту́пным	роўнадасту́пнымі
М.	роўнадасту́пным	роўнадасту́пнай	роўнадасту́пным	роўнадасту́пных

Крыніцы: piskunou2012.

Ро́ўнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

	адз.
	н.
Н.	Ро́ўнае
Р.	Ро́ўнага
Д.	Ро́ўнаму
В.	Ро́ўнае
Т.	Ро́ўным
М.	Ро́ўным

роўназапаво́лены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўназапаво́лены	роўназапаво́леная	роўназапаво́ленае	роўназапаво́леныя
Р.	роўназапаво́ленага	роўназапаво́ленай роўназапаво́ленае	роўназапаво́ленага	роўназапаво́леных
Д.	роўназапаво́ленаму	роўназапаво́ленай	роўназапаво́ленаму	роўназапаво́леным
В.	роўназапаво́лены (неадуш.) роўназапаво́ленага (адуш.)	роўназапаво́леную	роўназапаво́ленае	роўназапаво́леныя (неадуш.) роўназапаво́леных (адуш.)
Т.	роўназапаво́леным	роўназапаво́ленай роўназапаво́ленаю	роўназапаво́леным	роўназапаво́ленымі
М.	роўназапаво́леным	роўназапаво́ленай	роўназапаво́леным	роўназапаво́леных

Крыніцы: piskunou2012.

роўнаімаве́рнасны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнаімаве́рнасны	роўнаімаве́рнасная	роўнаімаве́рнаснае	роўнаімаве́рнасныя
Р.	роўнаімаве́рнаснага	роўнаімаве́рнаснай роўнаімаве́рнаснае	роўнаімаве́рнаснага	роўнаімаве́рнасных
Д.	роўнаімаве́рнаснаму	роўнаімаве́рнаснай	роўнаімаве́рнаснаму	роўнаімаве́рнасным
В.	роўнаімаве́рнасны (неадуш.) роўнаімаве́рнаснага (адуш.)	роўнаімаве́рнасную	роўнаімаве́рнаснае	роўнаімаве́рнасныя (неадуш.) роўнаімаве́рнасных (адуш.)
Т.	роўнаімаве́рнасным	роўнаімаве́рнаснай роўнаімаве́рнаснаю	роўнаімаве́рнасным	роўнаімаве́рнаснымі
М.	роўнаімаве́рнасным	роўнаімаве́рнаснай	роўнаімаве́рнасным	роўнаімаве́рнасных

Крыніцы: piskunou2012.

роўнаімаве́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнаімаве́рны	роўнаімаве́рная	роўнаімаве́рнае	роўнаімаве́рныя
Р.	роўнаімаве́рнага	роўнаімаве́рнай роўнаімаве́рнае	роўнаімаве́рнага	роўнаімаве́рных
Д.	роўнаімаве́рнаму	роўнаімаве́рнай	роўнаімаве́рнаму	роўнаімаве́рным
В.	роўнаімаве́рны (неадуш.) роўнаімаве́рнага (адуш.)	роўнаімаве́рную	роўнаімаве́рнае	роўнаімаве́рныя (неадуш.) роўнаімаве́рных (адуш.)
Т.	роўнаімаве́рным	роўнаімаве́рнай роўнаімаве́рнаю	роўнаімаве́рным	роўнаімаве́рнымі
М.	роўнаімаве́рным	роўнаімаве́рнай	роўнаімаве́рным	роўнаімаве́рных

Крыніцы: piskunou2012.

роўнаканцо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнаканцо́вы	роўнаканцо́вая	роўнаканцо́вае	роўнаканцо́выя
Р.	роўнаканцо́вага	роўнаканцо́вай роўнаканцо́вае	роўнаканцо́вага	роўнаканцо́вых
Д.	роўнаканцо́ваму	роўнаканцо́вай	роўнаканцо́ваму	роўнаканцо́вым
В.	роўнаканцо́вы (неадуш.) роўнаканцо́вага (адуш.)	роўнаканцо́вую	роўнаканцо́вае	роўнаканцо́выя (неадуш.) роўнаканцо́вых (адуш.)
Т.	роўнаканцо́вым	роўнаканцо́вай роўнаканцо́ваю	роўнаканцо́вым	роўнаканцо́вымі
М.	роўнаканцо́вым	роўнаканцо́вай	роўнаканцо́вым	роўнаканцо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

роўнакашто́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнакашто́ўны	роўнакашто́ўная	роўнакашто́ўнае	роўнакашто́ўныя
Р.	роўнакашто́ўнага	роўнакашто́ўнай роўнакашто́ўнае	роўнакашто́ўнага	роўнакашто́ўных
Д.	роўнакашто́ўнаму	роўнакашто́ўнай	роўнакашто́ўнаму	роўнакашто́ўным
В.	роўнакашто́ўны (неадуш.) роўнакашто́ўнага (адуш.)	роўнакашто́ўную	роўнакашто́ўнае	роўнакашто́ўныя (неадуш.) роўнакашто́ўных (адуш.)
Т.	роўнакашто́ўным	роўнакашто́ўнай роўнакашто́ўнаю	роўнакашто́ўным	роўнакашто́ўнымі
М.	роўнакашто́ўным	роўнакашто́ўнай	роўнакашто́ўным	роўнакашто́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

роўнамагу́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнамагу́тны	роўнамагу́тная	роўнамагу́тнае	роўнамагу́тныя
Р.	роўнамагу́тнага	роўнамагу́тнай роўнамагу́тнае	роўнамагу́тнага	роўнамагу́тных
Д.	роўнамагу́тнаму	роўнамагу́тнай	роўнамагу́тнаму	роўнамагу́тным
В.	роўнамагу́тны (неадуш.) роўнамагу́тнага (адуш.)	роўнамагу́тную	роўнамагу́тнае	роўнамагу́тныя (неадуш.) роўнамагу́тных (адуш.)
Т.	роўнамагу́тным	роўнамагу́тнай роўнамагу́тнаю	роўнамагу́тным	роўнамагу́тнымі
М.	роўнамагу́тным	роўнамагу́тнай	роўнамагу́тным	роўнамагу́тных

Крыніцы: piskunou2012.

роўнамагчы́мы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	роўнамагчы́мы	роўнамагчы́мая	роўнамагчы́мае	роўнамагчы́мыя
Р.	роўнамагчы́мага	роўнамагчы́май роўнамагчы́мае	роўнамагчы́мага	роўнамагчы́мых
Д.	роўнамагчы́маму	роўнамагчы́май	роўнамагчы́маму	роўнамагчы́мым
В.	роўнамагчы́мы (неадуш.) роўнамагчы́мага (адуш.)	роўнамагчы́мую	роўнамагчы́мае	роўнамагчы́мыя (неадуш.) роўнамагчы́мых (адуш.)
Т.	роўнамагчы́мым	роўнамагчы́май роўнамагчы́маю	роўнамагчы́мым	роўнамагчы́мымі
М.	роўнамагчы́мым	роўнамагчы́май	роўнамагчы́мым	роўнамагчы́мых

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)