Verbum

анлайнавы слоўнік

Сіня́цеўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

сіняці́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сіняці́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сіняшы́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сі́п

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сі́п

‘сіпата’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сіпава́та

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
сіпава́та	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

сіпава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

сіпава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сіпава́ты	сіпава́тая	сіпава́тае	сіпава́тыя
Р.	сіпава́тага	сіпава́тай сіпава́тае	сіпава́тага	сіпава́тых
Д.	сіпава́таму	сіпава́тай	сіпава́таму	сіпава́тым
В.	сіпава́ты (неадуш.) сіпава́тага (адуш.)	сіпава́тую	сіпава́тае	сіпава́тыя (неадуш.) сіпава́тых (адуш.)
Т.	сіпава́тым	сіпава́тай сіпава́таю	сіпава́тым	сіпава́тымі
М.	сіпава́тым	сіпава́тай	сіпава́тым	сіпава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сі́павічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы