Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
бвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшюя-

валачэ́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. валачэ́бнік валачэ́бнікі
Р. валачэ́бніка валачэ́бнікаў
Д. валачэ́бніку валачэ́бнікам
В. валачэ́бніка валачэ́бнікаў
Т. валачэ́бнікам валачэ́бнікамі
М. валачэ́бніку валачэ́бніках

Крыніцы: piskunou2012.

валачэ́бніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. валачэ́бніцкі валачэ́бніцкая валачэ́бніцкае валачэ́бніцкія
Р. валачэ́бніцкага валачэ́бніцкай
валачэ́бніцкае		 валачэ́бніцкага валачэ́бніцкіх
Д. валачэ́бніцкаму валачэ́бніцкай валачэ́бніцкаму валачэ́бніцкім
В. валачэ́бніцкі (неадуш.)
валачэ́бніцкага (адуш.)		 валачэ́бніцкую валачэ́бніцкае валачэ́бніцкія (неадуш.)
валачэ́бніцкіх (адуш.)
Т. валачэ́бніцкім валачэ́бніцкай
валачэ́бніцкаю		 валачэ́бніцкім валачэ́бніцкімі
М. валачэ́бніцкім валачэ́бніцкай валачэ́бніцкім валачэ́бніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

валачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. валачэ́нне
Р. валачэ́ння
Д. валачэ́нню
В. валачэ́нне
Т. валачэ́ннем
М. валачэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ва́лашанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ва́лашанне
Р. ва́лашання
Д. ва́лашанню
В. ва́лашанне
Т. ва́лашаннем
М. ва́лашанні

Крыніцы: piskunou2012.

ва́лашаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ва́лашаны ва́лашаная ва́лашанае ва́лашаныя
Р. ва́лашанага ва́лашанай
ва́лашанае		 ва́лашанага ва́лашаных
Д. ва́лашанаму ва́лашанай ва́лашанаму ва́лашаным
В. ва́лашаны (неадуш.)
ва́лашанага (адуш.)		 ва́лашаную ва́лашанае ва́лашаныя (неадуш.)
ва́лашаных (адуш.)
Т. ва́лашаным ва́лашанай
ва́лашанаю		 ва́лашаным ва́лашанымі
М. ва́лашаным ва́лашанай ва́лашаным ва́лашаных

Крыніцы: piskunou2012.

вала́шка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вала́шка вала́шкі
Р. вала́шкі вала́шак
Д. вала́шцы вала́шкам
В. вала́шку вала́шак
Т. вала́шкай
вала́шкаю		 вала́шкамі
М. вала́шцы вала́шках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вала́шскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вала́шскі вала́шская вала́шскае вала́шскія
Р. вала́шскага вала́шскай
вала́шскае		 вала́шскага вала́шскіх
Д. вала́шскаму вала́шскай вала́шскаму вала́шскім
В. вала́шскі (неадуш.)
вала́шскага (адуш.)		 вала́шскую вала́шскае вала́шскія (неадуш.)
вала́шскіх (адуш.)
Т. вала́шскім вала́шскай
вала́шскаю		 вала́шскім вала́шскімі
М. вала́шскім вала́шскай вала́шскім вала́шскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ва́лашыць

‘пакладаць, кастрыраваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ва́лашу ва́лашым
2-я ас. ва́лашыш ва́лашыце
3-я ас. ва́лашыць ва́лашаць
Прошлы час
м. ва́лашыў ва́лашылі
ж. ва́лашыла
н. ва́лашыла
Загадны лад
2-я ас. ва́лаш ва́лашце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ва́лашачы

Крыніцы: piskunou2012.

валвыканка́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. валвыканка́м валвыканка́мы
Р. валвыканка́ма валвыканка́маў
Д. валвыканка́му валвыканка́мам
В. валвыканка́м валвыканка́мы
Т. валвыканка́мам валвыканка́мамі
М. валвыканка́ме валвыканка́мах

Крыніцы: krapivabr2012.

Валгагра́д

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Валгагра́д
Р. Валгагра́да
Д. Валгагра́ду
В. Валгагра́д
Т. Валгагра́дам
М. Валгагра́дзе